“Λίγες μέρες μακριά.
Όχι για να φύγεις αλλά για να επιστρέψεις, σε εσένα.

Ταξιδεύοντας με το αυτοκίνητο χαλαρά και όποτε φτάσεις, κάπου στη μέση του πουθενά θα σε περιμένω. Χωρίς μακιγιάζ, χωρίς ρολόι, χωρίς το ρόλο που έμαθες να παίζεις. Έλα παρέα με μια φίλη αγαπημένη, ή μόνη σου. Άσε πίσω, το σπίτι, τα παιδιά, το γνωστό, εκείνον, τη δουλειά, τις λίστες. Όχι γιατί δεν αγαπάς τη ζωή σου. Αλλά γιατί είναι η ώρα, να επιστρέψεις πίσω σε εσένα, να συνδεθείς με τη ψυχή σου. Να νιώσεις ξανά πως είναι να είσαι κορίτσι, ενώ περπατάς ξυπόλυτη ανάμεσα στα δέντρα. Μισοκλείνοντας τα μάτια ενώ τεντώνεις το νήμα και αφήνεις το βέλος από το τόξο σου να βρει το στόχο, Εσένα.

Ξαπλωμένη, στο χώμα παρέα με άλλες άγνωστες, που όμως νιώθεις πως ξέρεις από πάντα. Αγκαλιάζοντας ένα δέντρο ενώ ο ήλιος να χαϊδεύει το πρόσωπο σου. Πλατσουρίζοντας στο ποτάμι. Ανάβοντας ένα κερί σε ιερή μονή.

Γυναίκες μαζί κάτω από τον ίδιο ουρανό γεμάτο μαγιάτικα αστέρια, με μια κοινή προσευχή. Για λίγες μέρες να μην χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα. Μόνο να είσαι σε ευθυγράμμιση με τη ψυχή σου. Θέλω να έρθεις.

Μόνη ή με μια φίλη.

22 Μαΐου - 24 Μαΐου 2026 στο “δάσος μου”.”